BİR FAŞİSTİN BİR ÜLKEYE MALİYETİ NE KADAR?
-MERSİN-
Keşke çılgın bir iktisatçı çıksa da, bendenizin yazının başlığına taşıdığı bu soruyu yanıtlamaya çalışsa:
“Bir faşist, bir ülkeye ne kadara mal olur?”
“Faşist” derken hemen Türkiye’deki bazı partileri anlayıp celallenmeyin, canım!
Faşistin Alman’ı var…
Norveçlisi var…
İsveçlisi var…
İngiliz’i var…
Fransız’ı var…
Yunan’ı var…
Ermeni’si var…
Danimarkalısı, Polonyalısı, Sırp’ı, Arnavut’u, Hırvat’ı var.
E, haliyle Türk’ü var, Kürt’ü var, Laz’ı var…
İşte, onların kendi ülkelerine maliyeti ne kadar acaba?
Öyle ya, faşist beslemek kolay mı?
Bunun silahı var, eğitimi var, iaşesi var, gelmesi gitmesi var…
Devletler, birtakım adamlar tutar, bunları besler, büyütür, palazlandırır, silahlandırır, duruma göre, yere göre kullanır.
Bunlar faşistlerin ülkelere açık maliyetleri.
Diyelim ki Danimarka hükümeti bir faşist grup beslemeye karar verdi.
Bunların her birinin yetişmesi için, silahı için 100 bin dolar harcadı.
Bunlardan biri de gitti, Danimarka’nın en büyük şehrinde, muhalif bir sivil toplum örgütünde çalışan bir genci silahla vurdu.
Hayli pahalı bir maliyet, değil mi?
Yani bir kişi vuracak diye o kadar para harcamak…
Üstelik bir de her bir faşistin öldürdükleri her bir insan için o ülkeye getirdiği gizli maliyetler de var.
Huzursuzluk var mesela…
Kavga var…
Kaygı var…
Düşmanlaşma var…
Kutuplaşma var…
Kalp kırma var…
Gönül yıkma var…
Küstürme var, küstürme!
İnsanı insana…
İnsanı ülkeye…
İnsanı devlete…
İnsanı demokrasiye küstürme var.
İşte, bunların maliyeti ne kadar?
O ülkenin geleceği kadar…
O ülkenin mutluluğu kadar…
Onun için, Danimarka hükümetinin desteklediği, silahlandırdığı, eğittiği, yabancı ülkelerde gezdirip getirdiği, sonra Danimarka’nın büyük şehirlerinden birinde bir genci vurdurttuğu o faşist var ya…
Danimarkalı polisin severek, okşayarak, pamuklara sarıp sarmalayarak “What is your name, my brother?” diye nazikçe sorarak gözaltına aldığı o faşist, Danimarkalı çocukların geleceğini, mutluluğunu kurşunluyor…
Onun için faşistlerin ülkelere maliyetleri o kadar ağır.
Neyse ki Danimarkalı değiliz.
